هماهنگی در زنجیره تامین - بررسی مقاله هفتم

موضوع: مکانیزم هماهنگ سازی یک زنجیره تامین دو سطحی با در نظر گرفتن تقاضای حساس به قیمت و تخفیف

مقدمه:

زنجیره تامین عبارت است از مجموعه ای از شرکت ها که فرآیند تبدیل مواد خام به محصولات نهایی، توزیع آن ها و فروش محصولات به مشتری نهایی را کنترل می کنند. تصمیم گیری در زنجیره تامین در حالت های غیرمتمرکز و متمرکز اتفاق می افتد. در این مقاله به هماهنگ سازی یک تامین کننده و یک خریدار در زنجیره تامین پرداخته شده است. از نظر تامین کننده، سفارشات بیشتر و موجودی هماهنگ به کاهش هزینه های ثابت کمک می کند. از نظر خریدار، سودآوری باعث کاهش سفارش و هزینه هر واحد محصول می شود. علاوه بر این هر دو عضو می توانند با افزایش سفارش و کاهش قیمت خریدار به سود برسند.

در این مقاله به بررسی هماهنگی بین یک خریدار و تامین کننده در یک زنجیره تامین دو سطحی در حالت غیرمتمرکز و یک محصول با کشش تقاضا، پرداخته می شود. در این مقاله از مدل EOQ استفاده شده است. علاوه بر این می توان به راحتی مدل را اصلاح کرد و فرضیات جدیدی برای آن در نظر گرفت. در این مقاله برای بیشینه کردن سود دو عضو از دو روش تئوری بازی ها تحت عنوان های روش متمرکز و غیرمتمرکز استفاده شده است. فروشنده به عنوان رهبر در نظر گرفته شده است. فروشنده به کمک روش بهینه تخفیف به دنبال ایجاد یک توافق با خریدار است. خریدار با توجه به تخفیفی که تامین کننده به او می دهد، قیمت نهایی برای مصرف کننده را کاهش می دهد و این مشارکت باعث می شود تا تقاضای کل افزایش یابد.

همانطور که گفته شد هدف اصلی این مطالعه تحلیل هماهنگی زنجیره تامین است زمانی که تامین کننده به عنوان رهبر زنجیره به تصمیم گیری می پردازد. با توجه به شرایط گفته شده به بررسی کل سود بدست آمده در حالت های متمرکز و غیر متمرکز پرداخته شده است. در این مدل، هزینه های حمل و نقل و تخفیف های خریدار در نظر گرفته شده است. کشش تقاضا نشان دهنده واریانس تقاضا نسبت به تغییرات قیمت برای مصرف کننده نهایی است.

 

[ادامه مطلب را در اینجا بخوانید ...]