
مقدمه
در زندگی روزمره، فساد محصولات پدیده ای معمول و متداول است. محصولاتی همچون سبزیجات، میوه ها، لبنیات، گوشت، دارو و... عمر ثابت و کوتاهی دارند. این نوع محصولات به عنوان کالاهای فسادپذیر شناخته می شوند. مدت زمانی که این کالاها می توانند در انبار ذخیره شوند، کوتاه است، به این دلیل که هرچقدر زمان بیشتری در انبار نگهداری شوند، ارزش آن ها کاهش خواهد یافت؛ از این رو فعالیت هایی که منجر به افزایش تقاضای این محصولات و در نتیجه کاهش زمان نگهداری آن ها می شود، از اهمیت بالایی برخوردار هستند. تقاضا می تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی همچون قیمت محصول، سطح موجودی در دسترس، زمان، فعالیت های تبلیغاتی و... قرار گیرد. در زنجیره های تامین، اعضای زنجیره می توانند از تبلیغات برای افزایش میزان تقاضای محصول خود بهره ببرند و در صورتی که اطلاعات مربوط به تقاضا برای همه اعضا در دسترس باشد، فعالیت های تبلیغاتی می تواند توسط همه آن ها و با همکاری انجام گیرد. میزان این تبلیغات بر سود سالیانه اعضای زنجیره تامین و در نتیجه سود کل زنجیره تامین اثر گذار است؛ بنابراین بهتر است سطح این تبلیغات از دید کل زنجیره تامین تعیین گردد و تصمیمات هماهنگ اتخاذ شود. مکانیسم های مختلفی برای امر هماهنگی در زنجیره تامین توسعه یافته اند، این مکانیسم ها عبارتند از: قرارداد تسهیم درآمد، قرارداد تخفیف مقداری، قرارداد تاخیر در پرداخت، سیاست های بازگشت مقداری و...، که در این مقاله قرارداد تسهیم درآمد مورد استفاده قرار گرفته است.
برچسب:
نویسنده: هلیا کمالی