مدل بهینه سازی استوار در زنجیره تامین حلقه بسته با در نظر گرفتن اثرات محیطی و عدم قطعیت

مقدمه

با توجه به تحولات سریع درصنعت و محیط رقابتی موجود، امروزه مسئله زنجیره تأمین با حلقه بسته به امری ضروری در سازمانهایی که دارای کالای قابل بازیافت می باشند تبدیل شده است. دراین نوع شبکه ها،عملکرد مناسب در لجستیک معکوس ومدیریت بازگشتیها، بازآوری واستفاده مجدد ازمحصولات مصرفی سبب کاهش چشمگیری درهزینه ها می شود.درحالت کلی زنجیره تامین حلقه بسته دارای دو نوع جریان می باشد:

• جریان رو به جلو
• جریان معکوس یا بازگشتی

زنجیره رو به جلو شامل مراکز مختلفی است که عبارتند از: مراکز تولید، توزیع، نقاط تقاضا و در زنجیره معکوس هم مراکزی مانند نقاط جمع آوری، مراکز بازیافت و احیاء و مراکز انهدام وجود دارند. با توجه به موارد مطرح شده، هماهنگی و یکپارچگی بین زنجیره معکوس و زنجیره رو به جلو بسیار حائز اهمیت است و سبب استمرار بهبود و رضایتمندی مصرف کننده خواهد شد.

یکی دیگر از مواردی که در سالهای اخیر در زنجیره حلقه بسته مورد توجه قرار گرفته است مسئله عدم قطعیت در تقاضا می باشد. کاهش چرخه عمر محصولات و تشدید فضای رقابتی در دنیای امروز باعث ایجاد تنوع در تقاضای مشتریان شده است و ماحصل آن ایجاد عدم قطعیت در تقاضاست. در گذشته پیرامون مدلهای یکپارچه در زنجیره حلقه بسته بحث های بسیاری شده است، اما بیشتر مطالعات بصورت تقاضای غیر قطعی بوده و کمنر آن را به صورت قطعی در نظر گرفته اند. بنابراین طراحی شبکه لجستیک معکوس قطعی شده (به عنوان نمونه، استفاده از مدل بهینه سازی استوار) از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.